VİCDAN VE KANAAT
Türkiye’de kayıtlı çalışanların yaklaşık yüzde 70’inin asgari ücret ya da bu ücrete yakın gelirlerle yaşamını sürdürdüğünü hatırlasak, kayıt dışı istihdam da hesaba katıldığında en az 10 milyon emekçinin ve ailelerinin sefalet koşullarına mahkûm edildiğini görürüz. Sürekli artan hayat pahalılığı, mutfak masrafları ve geçim sıkıntısıyla yeni asgari ücretin hiçbir şekilde örtüşmedi. Asgari ücretin ne olması gerektiği konusunda karar verenlerin, vicdanlarına danışarak ve empati (Duygudaş) kurarak bu kararı belirlemeleri gerekir. Bugün asgari ücrete yapılan %27’lik artış, kâğıt üzerinde bir “zam” gibi görünse de, pazarda, kasada ve kirada çoktan eriyip gitmiş bir rakamdan ibaret. Henüz maaş cebe girmeden, etiketler değişti. Çünkü bu ülkede ne yazık ki her zam, fırsatçılar için bayram, emekçi içinse bir başka imtihan oluyor. Daha acısı şu: Deprem olur, kiralar artar. Ramazan gelir, etin ve sütün fiyatı uçar. Kriz olur, vicdan susar. Sonra da yüksek sesle “Biz Müslümanız” denir. Oysa Müslümanlık sadece dille değil, adaletle ölçülür. Kur’an bu duruma sessiz kalmaz. “Ölçü ve tartıda hile yapanların vay haline!”(Mutaffifîn, 1). Bu ayet sadece eski çağların terazilerine değil, bugünün etiketlerine de hitap eder. Fahiş fiyat, haksız kazanç ve fırsatçılık; açıkça zulümdür. Depremde, darlıkta, insanların çaresizliğinde fiyat yükseltmek Kur’an’da net bir şekilde yasaklanmıştır: “İnsanların mallarını haksız yere yemeyin.”(Bakara, 188). Zulüm sadece silahla yapılmaz. Zulüm bazen bir etiketle, bazen bir kira kontratıyla, bazen de sessizlikle yapılır. Ramazan’da zam yapanlara Kur’an çok ağır konuşur: “Yetimi iter kakar, yoksulu doyurmaya teşvik etmez.” (Maûn, 2–3) Oruç tutup açın halini anlamayan, ibadet edip merhameti unutan anlayış; Kur’an’ın kabul ettiği bir dindarlık değildir. Zulme destek olmak da en az zulüm kadar tehlikelidir: “Zulmedenlere meyletmeyin; yoksa size ateş dokunur.”(Hûd, 113). Bu ayet; susanları, görmezden gelenleri ve ‘bana dokunmayan yılan’ diyenleri de uyarır. Kur’an’a göre gerçek Müslümanlık nettir: “Allah adaleti ve iyiliği emreder.” (Nahl, 90) Adalet yoksa vicdan yoksa merhamet yoksa geriye sadece slogan kalır ve unutulmamalıdır: “Zalimlerin sonunun nasıl olacağını yakında görecekler.”(Şuarâ, 227) Bu bir tehdit değil, ilahi bir hatırlatmadır. Asgari ücret artabilir. Rakamlar değişebilir. Ama zulüm devam ederse, hiçbir zam yoksulluğu bitirmez. Bu ülkenin ihtiyacı daha fazla zam değil; daha fazla vicdan, daha fazla adalet ve daha fazla kul hakkı hassasiyetidir. Çünkü Müslümanlık; depremde kira artırmak değil, kapıyı açmaktır. Ramazan’da zam yapmak değil, paylaşmaktır. Zorda kalanı ezmek değil, ayağa kaldırmaktır. İnsanların vicdanları, gerçek kalbi ve inançlarıyla doğru orantılıdır. Bu günkü şartlarda asgari ücrete yapılan artış göz önüne alındığında vicdan ve kanaat, hayatımızın en değerli rehberleri olduğunu görürüz. Vicdan, kalbimizin derinliklerinden gelen bir ses, bir iç kompastır. Doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırmamıza yardımcı olur. Kanaat ise, elimizdekilerle yetinme, şükretme ve doygunluk duygusudur. Vicdan, bizi dürüst olmaya, sorumluluk almaya ve başkalarına saygı duymaya yönlendirir. Kanaat ise, gereksiz isteklerden kurtulmamızı, basit ve anlamlı bir yaşam sürmemizi sağlar. Birlikte, vicdan ve kanaat, hayatımızı anlamla doldurur, bizi daha iyi insanlar yapar. Vicdanımızla hareket edip kanaatimizle yetindiğimizde, iç huzurunu ve mutluluğu buluruz. Para kazandıkça, inancın yerini maddi ve dünyevi inançlar alırsa, orada vicdandan, empati (Duygudaş) ve doğru anlayışından söz etmek anlamsız olur. Bu günkü şartlarda asgari ücrete yapılan artış yönünde karar alanların bu kararları alırken acaba vicdanlarını yokladılar mı?. Kendilerini asgari ücretlinin yerine koyup ta düşündüler mi?, yoksa günü kurtarmakla, huzurlumu oldular bu soruları bu kararları alanlara sormak gerekir.
Allah işverenlerimize vicdan kanaat versin inşallah.